W dzisiejszą niedzielę Wielkiego Postu Kościół śpiewa: „Pan mym Pasterzem, prowadzi mnie, orzeźwia moją duszę, wiedzie mnie po właściwych ścieżkach” (Ps 23, 1.2-3).
Chrystus, Dobry Pasterz, sprawia, że w człowieku objawiają się zbawcze zamysły: «wielkie dzieła Boże». Te «wielkie dzieła Boże» objawiły się w Starym Testamencie. Jednym z nich był niewątpliwie wybór i namaszczenie Dawida. «Wielkie dzieła Boże» objawiły się też w Nowym Testamencie. Liturgia ukazuje nam dziś jedno z nich, szczególnie znamienne: uzdrowienie niewidomego od urodzenia. Jezus przywrócił niewidomemu młodzieńcowi wzrok fizyczny i duchowy.
Czytania dzisiejszej niedzieli wysuwają na pierwszy plan jeszcze jeden ważny element: namaszczenie. Prorok Samuel namaszcza Dawida na króla Izraela. Ostatecznym celem wszystkich tych Bożych działań jest obudzenie w ludziach wiary, że Bóg jest Dobrym Pasterzem, umiejącym prowadzić ludzkość, także poprzez «ciemne doliny» (por. Ps 23, 4) ziemskiego życia, ku światłości życia wiecznego.
Samuel namaszcza Dawida na króla, autorstwa Antonio Gonzáleza Velázqueza
.
