W południe przy studni w Sychar (por. J 4, 5nn) dochodzi do spotkania i niezwykłej rozmowy pomiędzy Jezusem Chrystusem i Samarytanką.
Wówczas z ust Jezusa padają słowa, które odsłaniają tajemnicę Jego zbawczej misji. Najpierw mówi jej o „żywej wodzie”, która w każdym kto ją pije „stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu” (w. 14), a następnie, kiedy Samarytanka dostrzega nadzwyczajność Osoby Jezusa i mówi, że kiedyś przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem, On jej wyznaje: „Jestem nim Ja, który z tobą mówię” (w. 26). To wyznanie Jezusa stanowi niewątpliwie sedno tegoż ewangelicznego opowiadania. Zaś Jego prośba: „Daj Mi się napić” posiada tu symboliczną wymowę i mówi o Jego pragnieniu zbawienia całej ludzkości. Oto na Kalwarii Jezus otworzy „źródło żywej wody”, która wypłynie nie tylko z Jego przebitego Boku, ale z całej Jego zbawczej męki i śmierci. Od tej chwili każdy człowiek może czuć się wybranym i umiłowanym.
